Öğretmenlik, önce teyzem Ayşe Hanım’ın şahsında tanıdığım bir kavramdı. Öğretmenliği yürekten sevdiğine inandığım ve çok zor şartlarda öğretmenlik yapmış olan bu emektar insan, çok şefkatlidir. Köylerde ve daha sonra şehirlerde öğretmenlik yaparken ihtiyaç sahibi olan öğrencilere kendi parasıyla yardım yaptığını sık sık duyardım. Teyzem, bunları kendisi pek anlatmazdı. İnsanlara karşı gösterdiği nazik tavırlarından ve sabrından dolayı, onun öğretmen olduğunu anlayabilirsiniz. Onunla kısa bir süre de görüşseniz, tavrılarındaki öğretmenlere has o duyarlığı anlamak mümkündür. Zaten şefkat dolu ince ruhlu bu insan, öğretmenlikle geçen onca yıl içinde daha da zarifleşmiştir.

Daha sonra ben de öğretmen oldum. Hem bir çok şeyi farkına varmak hem de bir çok şeyi farkında olduğunuz belli etmememiz gereken bir meslektir öğretmenlik. Dolayısıyla içinizde çok duygu birikir, demlenir. Sadece maaş için yapamayacağınız mesleklerden biridir öğretmenlik.

Öğrenciye baktığınızda onda annesinin ya da babasının görmediği şeyleri görür, umutla bakarsınız öğrencilerinize. Bunu da zaman zaman belli edemezsiniz karşıdaki insan ezilmesin, bu beklenti ona ağır gelmesin diye. Öfkenizde ölçülü olmanız gerektiği gibi sevginizde de ölçülü olmanız gerekir.

Öğretmenlik, öğrencilerinizin hayatında sonunu nereye varacağını tahmin edemeyeceğiniz başlangıçlar yapmaktır. Farkında olmadan kalbini kırdığınız bir öğrenci, bu yüzden mesleğinize, branşınıza ya da hayata küsebilir. Fakat sözgelimi okuma alışkanlığı kazandırdığınız sessiz sakin bir bir öğrenci de, bir gün karşınıza büyük başarılarla çıkabilir.

Öğretmenlik geleceğe yatırım yapmaktır. Elbette hemen sonuç aldığınız tavırlarınız vardır, ama bir öğretmenin öğrencilerini etkileme süreci sonsuza uzanır. Öğrencilerinize kazandırdığınız iyi ya da kötü bir alışkanlığın ilerdeki sonuçlarının ne olacağını kimse tahmin edemez.

Kıskançlık, insanın doğasında vardır. Ama öğretmenliğin doğasında kıskançlık yoktur. En yakınınızdaki insanlar bile bazen sizi kıskanabilir. Fakat, bir öğretmen öğrencisini kıskanmaz. Öğretmenler, öğrencilerinin kendilerinden daha çok başarılı olmalarını isterler ve bunun için çalışırlar. Vali, öğretmen ya da zengin olan bir öğrencisini kıskanan bir öğretmen yoktur. Böyle bir öğrenci görmek öğretmene gurur verir.

Önemli ve ağır bir sorumlulukları vardır. Öğrencilerini kaynaklarla tanıştırmak, özgürleştirmek onların görevidir. Bu açıdan öğrencilerini sadece kendilerinde olanlarla değil de, daha başka kaynaklarla tanıştırarak geliştirmek, onların yapmaları gerekn şeylerden biridir. Öğretmenler kötü insanlar değillerdir, ama öğrencilerini kendilerinden başka kaynaklarla tanıştırmazlarsa “kötülük” yapmış olurlar.

Öğretmenlik, başka alanlarda iş bulamadıkları için, maaş hatırına öğretmenlik yapanların işi değildir. Elbette öğretmenler iyi maaşları hak ederler. "Ele güne" muhtaç olmamaları gerekir. Bu maaş sadece, onların mesleklerine olan sevgilerinin yaralanmaması içindir. Aralıksız ekonomik sıkıntı, her ilişkiyi yaralar. Mesleğini seven öğretmenlerin, parasal sorunlarının birinci planda olmaması için, iyi bir maaş almaları gerekir. Mesleğini sevmeyen bir öğretmen içinse hiçbir maaş ilaç olmaz.

Herkesin birkaç tane, biz öğretmenlerin bir sürü çocuğu vardır. Onları tanıyan çoktur. Gizli meşhurlardır. Yanlış davranabilirler, uyarılmayı da hak edebilirler. Fakat, onlara karşı nezaketi elden bırakmamalıdır. Bu kişisel bir konu değildir, öğretmenlik kutsal bir meslektir ve nezaketi hak eder.

Memleketimin her köşesinde, soğukta sıcakta öğrencilerini bir gün bile bırakmayan bir eğitim ordusu var. Allah yollarını açık etsin ve yüreklerini sımsıcak, huzurlu tutsun.